Menisküs Yaralanmaları

Menisküs yaralanmları başta sporcular olmak üzere bir çok insanın başına gelebilir. Ağır yük taşıyanlar, sürekli ayakta duranlar, yaygın olarak ev işleriyle uğraşan  ev hanımları, yaşlılar gibi… Medial menisküs daha hareketsiz olduğu için yırtığı daha fazla oluşur. Ön çapraz bağ yırtığına neden olan akut yaralanmalarda lateral menisküs yırtıkları daha fazladır. Yaşlı hastalarda medial menisküs arka boynuz yırtıkları daha fazladır.

Nedenleri

Çarpma, düşme gibi durumlardan ötürü zarar gören ve yaygın olarak genç sporcularda görülen menisküs, nadiren de olsa yaşlı hastalarda kireçlenmeye bağlı yırtık olarak kendini göstermektedir. Bunların haricinde; ağır yük taşıyanlar, yoğun olarak çalışan ev hanımları ve sürekli ayakta duranlar da menisküs yırtılması ile karşılaşabilir. Genellikle vücut ağırlığının tek bir tarafa verilmesiyle ortaya çıkan menisküs yaralanmaları; bazen diz çökme, çömelme, ağır yük kaldırma gibi eylemlerden dolayı da meydana gelebilir.

Tanı ve Tedavi Süreçleri

Diz ağrısı yaşayan her hastanın durumu menisküs yırtığı bakımından değerlendirilebilmektedir. Bu noktada hastanın geçmiş öyküsü ve yapılacak diz muayenesi, menisküs yırtığının diğer diz rahatsızlıklarından ayırt edilmesine olanak sağlar.  Manyetik Rezonans Görüntüleme(MRG) ve Diz röntgeni, tetkik araçları arasında en sık kullanılan iki yöntemdir. Diz röntgeni ile dizdeki kireçlenme ve buna bağlı olarak gelişen durumlar değerlendirilirken, Manyetik Rezonans Görüntüleme(MRG) ise menisküsün görüntülenebilmesi açısından son derece önemlidir.  Ani yaralanmada başlangıçta diz dinlendirilmeli, buz uygulaması ve kompresyon, bacağın yükseğe kaldırılması yapılmalıdır. Uzun dönemde hareket düzenlenmeli, steroid olmayan ağrı kesiciler kullanılmalı ve hasta fizyoterapiye alınmalıdır.

Gerek duyulduğunda hastalar koltuk değneği kullanabilir ve diz ayak bileğine kadar 4-6 hafta alçıya alınabilir. Hastalar diz ve kalça etrafındaki kasları güçlendirici izometrik egzersizlere 4-6 hafta sonra başlamalıdır. Cerrahi tedaviye genellikle genç hastalarda ve damarlanması iyi olan dış üçte bir menisküs kısmındaki vertikal kongitüdinal yırtıklarda başvurulur. Cerrahi yöntem seçilirken hastanın yaşı, genel sağlık durumu, yaşam tarzı, menisküs yırtığının yeri dikkate alınır. Parsiyel menisektomi yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir.